De Tweede Kamer

Op 16 maart ging de Tweede Kamer tijdens een algemeen overleg in debat met staatssecretaris Sander Dekker over thuisonderwijs.

Een aantal jaar geleden zei iemand tegen mij, dat ze me gemist had op het Binnenhof. Ze had op tv een demonstratie gezien, waarbij een heleboel poedels aanwezig waren. Dit had met een uitspraak van Geert Wilders te maken. Mijn reactie toen was dat mijn poedels niets met politiek hadden en overigens nog steeds niet hebben. En om heel eerlijk te zijn, ik ook niet, zeker na vandaag niet.

Vandaag kwam ik er achter, dat politiek een nieuwe lading heeft gekregen of is dit altijd zo geweest en heb ik door gebrek aan interesse, dit nooit willen zien. Je roeptoetert je eigen mening maar een beetje in het rond zonder kennis van zaken of een gedegen onderzoek over het te behandelde overleg en dan ga je naar het volgende overleg. Wat een desinteresse hebben sommige tweede kamerleden of is het domheid. En dan een staatssecretaris zonder kinderen en niet geheel onbelangrijk, zonder ter zake doende opleiding. De man is ingenieur, help me even waar het raakvlak ligt met onderwijs (misschien, dat hij ooit zelf deel heeft genomen aan het onderwijs).
Maar ik ga toch ook niet naar de vrouw van de dokter als me iets scheelt. Je wilt iemand met affiniteit en heel veel kennis tegenover je hebben zitten, wanneer die persoon je gaat vertellen, wat er met je gezondheid aan de hand is.

Gezien de ideeën van staatsecretaris Dekker, die hij de afgelopen jaren rondstrooit, lijkt het meer op een persoonlijke missie, dan op een weloverwogen en goed onderzocht plan om daadwerkelijk ervoor te zorgen, dat kinderen het onderwijs krijgen, dat bij ze past. Zodat elk kind uit het leven kan halen, wat het voor ogen heeft of gaande weg krijgt. Want daar gaat het toch om.

Op dit moment ga ik niet een epistel houden over het fenomeen school en wat ik ervan vind. Laat ik het er voorlopig op houden, dat als je redelijk gemiddeld bent, school waarschijnlijk een prima instituut is.

Ik ga het hebben over ons bezoek aan de Tweede Kamer (mensen ik leer zoveel sinds Jip TO krijgt, misschien komt het toch nog goed met me).

We waren goed op tijd bij de Tweede Kamer, ivm de veiligheidscontrole voordat je het gebouw in mag. Jassen, tassen, riemen, schoenen uit en dan door het detectorpoortje. Alles weer aan, behalve jas en tas, want die moeten in de kluis. Hierna moet je je melden bij de receptie en vertellen wat je komt doen, wij kwamen voor het algemeen overleg over TO in de Klompézaal. Onze sticker was oranje en er stond Klompézaal op. De zaal is op de begane grond en bij het nadere van de zaal zagen we al wat TO-ers staan. Om kwart over twee mochten we de zaal betreden en plaats nemen op ik dacht een zetel, maar het was een doodordinaire harde stoel. De zaal was eenvoudig en niet te groot, het ging hier natuurlijk om een relatief kort overleg voor een groep van pak hem beet 600 TO-kinderen.

Ze noemen het ‘vijf minuten overleg’, iedere partij krijgt 5 minuten de tijd om aan te geven wat ze van het wetsvoorstel vinden, in dit geval, afschaffen van TO. De christelijke partijen en de PVV zijn duidelijk voor TO, de VVD weet het niet zo goed. Eigenlijk niet, maar in uitzonderlijke gevallen wel en de PvdA is duidelijk tegen en D66 ook.

Dan is er pauze en het einde van het eerste termijn. De medewerkers van de staatssecretaris proberen op alle vragen die gesteld zijn een antwoord te formuleren, zodat na de pauze de staatsecretaris het woord kan nemen om de vragen te beantwoorden. Hierna heb je nog een tweede termijn waar weer vragen uit voortkwamen. Het komt er op neer, dat er geen spijkers met koppen zijn geslagen. Het belangrijkste dat er uitgekomen is, dat TO blijft bestaan. Het hoe, wat, waar is nog wat onduidelijk, maar Jip hoeft nooit meer naar school en daar was hij als een kind 😉 zo blij mee en wij ook. Binnenkort gaat onze kennisgeving voor vrijstelling van school weer de deur uit.
Hier kun je het overleg downloaden als je geïnteresseerd bent. Het is makkelijk te lezen want het is eenvoudige spreektaal.

Hieronder het laatste wat tijdens het overleg werd gezegd. Ik heb het gekopieerd, dit zijn dus TO-kinderen. TROTS!!!

De voorzitter:
Hiermee zijn wij aan het einde van dit algemeen overleg gekomen. Ik dank de Staatssecretaris en zijn mensen en de leden. Verder maak ik de kinderen op de publieke tribune een reuzegroot compliment. Zij zijn al die tijd blijven zitten en het leek er ook nog op dat er goed opgelet werd. Verder dank ik iedereen op de publieke tribune voor de belangstelling.